Kumbukumbu ya watakatifu Flora na Lavra

Mashahidi watakatifu Flora na Laurus walikuwa ndugu si kwa mwili tu bali pia kwa roho, kwa kuwa wote wawili walikuwa na imani moja katika Kristo na walimpendeza kwa matendo mema.

Walifundishwa na wanaume wanyoofu, Proklo na Maksimo, ambao pamoja na kazi yao walijifunza pia kuishi maisha yanayompendeza Mungu kulingana na kanuni za imani ya Kikristo.

Kwa imani katika Kristo kwanza walitoa kifo cha mwalimu wao, na kisha, baada ya muda, kufuatia walimu wao na wao kurithi mataji ya mashahidi, akipokea kifo cha mateso kutoka kwa mtawala wa Illyria [Illyria <unk> eneo kubwa katika sehemu ya kaskazini magharibi ya peninsula Balkan, iko ilikuwa

Karibu na pwani ya bahari ya Adriatic.

Leo, eneo la Illyria la kale lina Bosnia na Herzegovina, Serbia, na kadhalika.]

Gavana mmoja wa nchi jirani ya Iliria alimwomba Lukioni ampelekee mafundi stadi wa mawe ili wajenge hekalu kubwa la miungu ya kipagani.

Ndugu watakatifu walijenga hekalu hilo kulingana na mapenzi ya Yesu na hivyo wakawapa maskini mshahara waliopokea kwa kazi yao na kuwafundisha imani takatifu katika Kristo.

Na wao wenyewe walikuwa wakifunga, na kusali, na kufanya vitendo, na kusali usiku na kufanya vitendo vyao mchana, na wakila kidogo, na wakilisha sana mwenye njaa na masikini.

Na siku moja, walipokuwa wakichonga jiwe, kijana mmoja, mwana wa kuhani mkuu, akaja kutoka mbali na kutazama kazi.

Ghafla, kipande cha jiwe kiliruka na kumgonga kijana huyo kwenye jicho na kumtoa nje. Kijana huyo alipiga kelele kwa maumivu, na baba yake, kuhani wa kipagani, akakimbia kwa sauti yake.

Alipoona uso wa mwanawe umejaa damu na macho yake yamepofuka, alirarua mavazi yake kwa huzuni, akaanza kuwashutumu wafanyakazi watakatifu na akaanza kuwashambulia ili kuwapiga, lakini wafanyakazi wengine waliokuwa hapo walimzuia.

Wakithibitisha kwamba ndugu hao watakatifu hawakuwa na hatia, walisema kwamba kijana huyo ndiye aliyesababisha msiba huo kwa sababu aliwakaribia walipokuwa wakichonga mawe na kutazama kazi yao bila kuchukua tahadhari.

Baada ya hapo, walimchukua kijana huyo usiku na kuanza kumfundisha kumjua Mungu wa pekee wa kweli, Yesu Kristo, na kumwambia:

"Ikiwa utamwamini Mungu kwa moyo wako wote, ambaye tunakuambia habari zake, macho yako yataponywa hivi karibuni".

Bila shaka, ni afadhali kumwamini Mungu anayewaponya wagonjwa na kuwapa vipofu uwezo wa kuona kuliko miungu ambayo haiwaponyi wagonjwa tu bali pia huwafanya watu wenye afya wawe wagonjwa.

Alisema hivi: "Mwaka mmoja uliopita, Herme, kuhani wa taifa letu, aliletwa mbele ya sanamu ya Zeu ili kuweka mkono juu ya kichwa chake.

Kwa kutumia mnyororo wa fedha, makuhani huinua mkono wa sanamu ulioshikamana na mabega na kuushusha juu ya kichwa cha yule anayeubeba.

Basi mkono wake ulipowekwa juu ya kichwa cha Yarma, mnyororo wa fedha ulitoweka kutoka mikononi mwa wale waliokuwa wakiushika, na mkono wa sanamu ukaanguka juu ya uso wa Yarma, na kupasua misumari yake hadi kwenye mifupa yake.

Kijana huyo aliposimulia kisa hicho, watakatifu Flora na Laurus walianza kumwomba Mungu kwa machozi amponye kijana huyo na kumsaidia kuona vizuri.

Baada ya kusali kwa bidii, walimwekea mvulana huyo alama ya msalaba, na mara moja macho yake yakapona, akawa na afya kamilifu na kuona vizuri kama hapo awali.

Jina la kuhani huyo lilikuwa Memertine, na tangu wakati huo alikuwa mtumishi wa roho waovu na akawa mtumishi wa Bwana wetu Yesu Kristo pamoja na mwana wake.

Baada ya hapo, wafanyakazi watakatifu Flora na Laurus, wakisaidiwa na malaika wa Mungu katika kazi yao, walimaliza kwa muda mfupi hekalu lililokuwa likijengwa, lakini hawakuliacha liwe makao ya sanamu, bali walilitakasa ili kuliheshimu jina takatifu la Yesu Kristo.

Waliweka msalaba wa haki upande wa mashariki, na wakakusanya watu wapatao mia tatu maskini, ndugu zao katika imani, wakatoa sala kila usiku, wakimsifu Kristo Mungu. Wakati wa sala, nuru isiyoelezeka ya utukufu wa mbinguni ilitoka mbinguni na kuijaza hekalu kwa mwangaza wa kushangaza.

Baada ya sala ya usiku wote, watu wote waliohudhuria walienda kwenye jengo lililokuwa karibu na mahali ambapo sanamu zilikuwa zimetayarishwa kwa ajili ya hekalu jipya na, wakifunga shingo za sanamu hizo kwa mikanda yao, wakaanza kuzivuta chini, kuzipiga na kuzivunja, na hivyo kuzivunja vipande vipande.

Gavana alipojua njama hiyo, aliamuru Floro na Lauro na wengine waliokuwa pamoja nao wakamatwe, na mwishowe, Mamertino na mwana wake, kisha akaamuru wateketezwe. Baada ya kuwapiga viboko, aliamuru wafungwe na kupelekwa kwa Lukioni, gavana wa Iliria.

Baada ya kuwahoji kwa uangalifu, Lukioni alijua kwamba walikuwa Wakristo na hawakuwa na shaka kuhusu imani yao, hivyo akaamuru watupwe ndani ya kisima kirefu na kulazwa kwa udongo. Baada ya miaka mingi, walirudi kutoka kwenye makaburi matakatifu na yenye kusudi kubwa na kupelekwa kwa heshima hadi Constantinople kwa utukufu wa Kristo Mungu wetu.

Mchungaji, sauti ya nne: Wanawake wawili wenye busara na wenye busara, waaminifu sana kwa mali zao, Flora mtukufu, na Laurus mtakatifu, na pia bidii ya Utatu usioumbwa, kuhubiriwa wazi kwa wote.

Kondak, sauti ya 8: Kwa kuwa unyenyekevu wa mashahidi na mateso ya Kristo ni wenye hekima ya Mungu, ulimwengu unawaheshimu Flora na Lavra leo: ili tuweze kuboresha neema na rehema kwa maombi yao, na tuepuke shida na shida, hasira na huzuni siku ya hukumu.